Corazon doet al jaren onderzoek naar de voetafdruk van de huidige medische wereld. Wereldwijd is deze sector goed voor maar liefst 5% van de totale uitstoot van broeikasgassen. volgens onze onderzoeken is dat percentage onnodig. Waarom omdat er grote stappen gemaakt kunne worden in het reduceren van hun energie gebruik . Namelijk door andere behandel methodes gebaseerd op voeding ipv op dure medicatie en behandelingen.
Als voor beeld nemen we de stille oorlog in de medische wereld die nu woed. Geen oorlog met wapens, maar een strijd om iets dat misschien nog veel belangrijker is, zeker voor mensen die deze ziekte hebben: wat veroorzaakt de chronische ziekte kanker werkelijk — en hoe moeten we kanker daarom behandelen?
Aan de ene kant staat het dominante medische paradigma. Al decennia lang worden studenten opgeleid met de gedachte dat Kanker in belangrijke mate gezien moet worden als een genetisch probleem: DNA raakt beschadigd, mutaties stapelen zich op en die genetische veranderingen zetten de cel aan tot ongecontroleerde groei. Vanuit dat denken zijn er ondertussen enorme onderzoeksprogramma’s, geneesmiddelen, diagnostische technieken en behandelmethoden ontwikkeld.
Maar er is een groeiende grote groep wetenschappers die zegt: kijk niet naar de genetische afwijking maar kijk naar de energiecentrale van de cel.
Een van de meest uitgesproken wetenschappers in dat kamp is dr. Thomas Seyfried. Zijn mitochondriale metabole theorie bewijst dat een beschadigde energiehuishouding van de cel — en met name een defect in de mitochondriën — aan het begin van het kankerproces staat. De genetische afwijkingen die vervolgens in kankercellen worden aangetroffen, zijn voor een belangrijk deel een gevolg van die metabole ontregeling, en is dus niet de oorspronkelijke oorzaak. Seyfried en ondertussen veel medestanders heeft dit uitgebreid tegenover de klassieke genetische kankertheorie gezet. Zijn behandeling voorstel is eenvoudig , neem de energie bronnen weg van de tumoren en ze sterven af. Tumoren consumeren grote hoeveelheden glucose en glutamine. Ondertussen na vele testen blijk deze behandeling veel effectiever te werken. Ze zien inderdaad dat zowel dieren als mensen hun tumor, welke tumor dan ook, onder controle krijgt en houd met dieet en eenvoudige medische behandeling met medicatie.
Dat is geen klein verschil van inzicht. Het verandert de hele vraagstelling hoe om te gaan als medische wereld met kanker.
Als kanker in essentie geen genetisch probleem is, moeten we stoppen met het proberen de genetische ontsporing te vinden en vervolgens met allerlei vaak enorme steeds geavanceerdere apparaten, medicijnen of andere ingrepen de gevolgen ervan te bestrijden. Want als kanker in essentie een metabool probleem is, ontstaat een totaal andere vraag:
Waar leeft de kankercel van? Van maar twee voeding stoffen glucose en glutamine! En daar wordt het enorm interessant voor patiënten maar ook voor de algehele voerdruk van de medische wereld. Kankercellen hebben een sterk afwijkende en veranderde stofwisseling dan normale cellen. Glucose speelt daarin een belangrijke rol en ook glutamine. Deze twee zijn voor tumoren bouwstenen en brandstoffen. Seyfried en andere onderzoekers tonen aan dat juist deze metabole afhankelijkheid een belangrijke kwetsbaarheid van tumoren zijn. Je kan ze letterlijk uithongeren.
De gedachte achter de metabole aanpak is daarom eenvoudig maar revolutionair: verander de voedingsomgeving waarin de tumor moet overleven.
Met een ketogene, zeer koolhydraatarme aanpak kan de patient de beschikbaarheid van glucose verlagen en worden, zoals we weten de normale brandstoffen gemaakt zoals onze voorouders die veelal hadden namelijk; ketonen , de veel gezondere brandstof voor alleen nog de gezonde cellen. Tumoren kunnen geen ketonen consumeren. Vervolgens kan worden onderzocht of de tumor afhankelijk blijft van de enige nog andere brandstof, namelijk glutamine. Seyfried beschrijft hiervoor een zogenaamde press-pulse-strategie: eerst de metabole druk op de tumor verhogen door het vasten van glucose en dan vervolgens een gerichte metabole aanval uitvoeren met een medicatie dat er al is maar gebruik word om parasieten in dieren te doden.
Daarmee ontstaat een totaal ander beeld van kanker.
Niet “Welke genetische mutatie heeft deze tumor? ”want dat doen ze nu maar: “Waar haalt deze tumor zijn energie vandaan?” Uit voedsel voornamelijk!
En dan de vraag stellen die misschien nog belangrijker: “Kunnen we die energievoorziening zó veranderen dat de tumor niet langer kan groeien?” Ja dat kan met dieet en medicatie om de tijdelijk de glutamine te stoppen! Het onderzoek naar deze benadering groeit bij net zo snel als sommige tumoren doen gelukkig. Zo verscheen in 2026 onderzoek naar alvleesklierkanker waarin een ketogeen dieet de stofwisseling van tumoren veranderde en hun afhankelijkheid van glutamine verhoogde; een combinatie van een ketogeen dieet met remming van het glutaminemetabolisme gaf in preklinische modellen een krachtig anti tumor effect.
Dat betekent meer dan ene doorbraak en geeft aan dat metabole theorie voor iedere vorm van kanker zal werken, namelijk alle tumoren leven op glucose en glutamine niet een uitgezonderd. Maar waar dus de oorlog om gaat inde medische wereld is dat het betekent wél dat men deze onderzoekslijn moet inslaan en niet langer kan worden afgedaan als een alternatieve voedingshype.
Twee kampen, twee werelden wie kiest er voor God die het leven is en wie kiest er voor het geld
De tegenstelling gaat daarmee veel dieper dan een discussie tussen twee soorten behandelingen. Het gaat om twee verschillende manieren van kijken naar ziekte. Het ene paradigma probeert kanker steeds preciezer te beschrijven aan de hand van genetische afwijkingen en zit enorm vast aan het geld dat daar mee gemoeid is. Het andere kamp vraagt eerst naar de fundamentele stofwisseling van de zieke cel te gaan kijken.
maar juist daar ontstaat de ongemakkelijke vraag van de huidige medische wereld: Wat gebeurt er wanneer we een fundamenteel andere verklaring voor kanker en dus ook een fundamenteel andere behandeling krijgen? Zoals we al opmerkte de huidige kankerzorg is uitgegroeid tot een enorm duur en gespecialiseerd systeem van ziekenhuizen, laboratoria, diagnostiek, geneesmiddelen, apparatuur, operaties, radiotherapie en langdurige behandelingen.
Een metabole aanpak heeft een totaal andere infrastructuur.
De medische begeleiding van een dokter, diëtisten en leefstijl coach maar voornamelijk de groenteboer op de hoek van de straat en we weten dat op voeding geen patent te krijgen is. Een ketogeen voedingspatroon kan niet exclusief door maar één fabrikant worden op en verkocht. Voor gezonde voeding hoeft je niet naar een ziekenhuis te worden verwezen.
En wanneer dus de preventie en metabole gezondheid een veel grotere plaats zouden krijgen, zou dat bovendien gevolgen kunnen hebben voor een veel groter deel van de gezondheidszorg, en daar wil corazon naar toe. reductie van die enorme voetafdruk van onze medisch systeem. Want wat blijkt uit onze onderzoeken; dezelfde metabole ontregeling speelt bij veel chronische aandoeningen een belangrijke rol , het raakt ook aan obesitas, diabetes type 2 , hart- en vaatziekten, depressie , alzheimers etc etc.
Daarmee ontstaat een vraag voor wie het huidige systeem overeind wil houden:
Is onze gezondheidszorg vooral ingericht om mensen gezond te houden — of om ziekte steeds beter en steeds langer te behandelen? Dat is misschien wel de belangrijkste discussie die gevoerd moet gaan worden. Kiezen we voor het verdien model en de garantie om bv dokters hun baan te laten behouden? Niet omdat artsen niet zouden deugen. Integendeel. Duizenden artsen en onderzoekers zetten zich iedere dag in om levens te redden. Maar we weten dat de wetenschappelijke systemen en aanverwanten van de ziekhuizen, net als alle grote systemen, hun eigen belangen, investeringen en gevestigde onderzoekslijnen.
Een nieuw paradigma moet daarom niet alleen wetenschappelijk bewijs leveren.
Het huidige zo maar vervangen willen velen niet dus het betere en nieuwere moet door een bestaande wereld heen zien te breken. Corazon wil graag die discussie openen door te kiezen voor een andere vraag.
Wij willen niet alleen weten welk medicijn een ziekte kan behandelen.
Wij willen ook begrijpen waarom het lichaam zo onnodig ziek wordt, welke rol daarin de huidige voeding en stofwisseling spelen en vooral hoe we gezondheid kunnen versterken voordat iemand weer een patiënt wordt. Als voorbeeld vinden wij dat de metabole benadering van kanker noodzakelijk veel meer aandacht, onderzoek en open debat moet krijgen. Omdat een fundamenteel andere verklaring voor kanker hier een zeer positieve mogelijkheid opent voor een fundamenteel andere manier van behandelen en de ro van ons voedsel systeem, dat zeer onduurzaam is net als de medische wereld.
We moeten daarom de oorlog tegen kanker niet alleen voeren tegen de tumor maar tegen krachten die kiezen voor het geld boven de mens.
Daarom moeten we vooral begrijpen waar de tumor überhaupt van kan leven. De waarheid makt ons vrij , ook van ziekten en hebzucht
